24/2/12

ΚΙ ΕΝΑΣ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ...

Τα χεράκια των παιδιών, σας παρουσιάζουν την κατασκευή ενός διακοσμητικού χαρταετού(σε αυτή την περίπτωση είναι πήλινο-αετός!!).
Δεν είναι τόσο εύκολο όσο φαίνεται!!Τα χεράκια μας και τα ματάκια μας έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικά γιατί όλα αυτά που αγγίζαμε ήταν μικροσκοπικά και εύκολα μας ξέφευγαν!!










ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΟΜΩΣ!!!!




20/2/12

Ο ΑΡΛΕΚΙΝΟΣ ΜΑΣ

Εργαστήκαμε ομαδικά και φτιάξαμε τον Αρλεκίνο.

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΛΕΚΙΝΟΥ...

Με αφορμή την ιστορία του Αρλεκίνου ρωτήσαμε τα παιδιά τι θα μπορούσαν να βρουν αυτά σε ένα παλιό μπαούλο και να το φορέσουν για να μασκαρευτούν.Τα παιδιά θεωρούσαν δεδομένο ότι τις αποκριάτικες στολές τις αγοράζουμε από τα μαγαζιά.
Αυτές τις μέρες ήταν έντονες οι αναφορές των παιδιών για το γεγονός ότι οι γονείς τους φέτος δε θα τους αγόραζαν στολές <<γιατί υπάρχει κρίση>>.Με αφορμή αυτά τα δυο περιστατικά φτιάξαμε την παρακάτω ιστορία την οποία εικονογραφήσαμε με πίνακες ζωγραφικής με θέμα το καρναβάλι,και την διαβάσαμε στα παιδιά.

______________________________________________________________________



Η είδηση έσκασε σαν βόμβα στη μικρή πολιτεία: ΑΚΥΡΩΝΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ!! έγραφε με μεγάλα γράμματα ο τίτλος της εφημερίδας. Στο πρώτο φύλλο διάβαζε κανείς τη δήλωση του κύριου δήμαρχου :Αγαπητοί συμπολίτες το Δημοτικό συμβούλιο και ο Δήμαρχος αποφάσισαν να ακυρώσουν τη γιορτή του καρναβαλιού .Λόγω ΚΡΙΣΗΣ δεν έχουμε χρήματα για να αγοραστούν στολές , μάσκες σοκολάτες γλειφιτζούρια!!


Οι κάτοικοι από εκείνη την ημέρα έχασαν το χαμόγελό τους. Περπατούσαν στους δρόμους της πόλης σκυθρωποί. Θυμόντουσαν πως παλιά τέτοιες μέρες η πόλη ήταν στολισμένη με πολύχρωμα σημαιάκια , με μάσκες και κάθε είδους καρνάβαλους.

Τα παιδιά στο Νηπιαγωγείο ένιωθαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Είχαν ακούσει για την κρίση καιρό τώρα. Άκουγαν για αυτή στην τηλεόραση , στο super market , στο βιβλιοπωλείο στο κατάστημα παιχνιδιών. Όπου κι αν πήγαιναν με τους γονείς τους ,όποτε ζητούσαν κάτι , τα πρόσωπα των γονιών τους άλλαζαν όψη γίνονταν άλλοτε θυμωμένα άλλοτε λυπημένα και η απάντηση που έπαιρναν ήταν <<δεν μπορούμε να το αγοράσουμε γιατί έχουμε κρίση!>> Η ίδια απάντηση πήραν όταν τα παιδιά ζήτησαν καινούρια στολή για το καρναβάλι.


Ποια ήταν αυτή η κρίση που απαγόρευε σε μικρούς και μεγάλους να χαμογελάνε , να διασκεδάζουν να μασκαρεύονται Θα ρωτούσαν την κυρία Αιμιλία, την νηπιαγωγό τους .Αυτή τόσα και τόσα τους έλεγε κάθε μέρα σίγουρα θα ήξερε να τους απαντήσει!!Το πρωί που πήγαν στο σχολείο άρχισαν όλοι μαζί να ρωτούν :

-Κυρία γιατί όλοι μιλάνε για αυτή την κρίση;

-Κυρία γιατί αυτή η κρίση δε μας επιτρέπει να μασκαρευτούμε;

--Δε θα κάνουμε γιορτή για τις Απόκριες:

-Και με τι στολές αφού η κρίση δε μας αφήνει να αγοράσουμε;

-Και μάσκες που θα βρούμε;

Η κυρία Αιμιλία σηκώθηκε ήρεμη από την παρεούλα των παιδιών. Πήγε στη βιβλιοθήκη της τάξης και επέστρεψε κρατώντας ένα βιβλίο. Ξεκίνησε να τους διαβάζει μια ιστορία. Το βιβλίο έλεγε για ένα παιδάκι που ζούσε σε μια πόλη που ονομαζόταν Βενετία. Το παιδί ήταν στενοχωρημένο γιατί και εκεί ξεκινούσε το καρναβάλι και εκείνο δεν είχε στολή να φορέσει. Η μητέρα του, του έφτιαξε μια πολύχρωμη στολή ράβοντας κομμάτια από διάφορα υφάσματα. Η στολή έγινε τόσο όμορφη που όταν ο μικρός πήγε στο καρναβάλι όλοι τον θαύμαζαν. Η ιστορία τελείωσε και η κυρία Αιμιλία έκλεισε απαλά το βιβλίο.
Πριν προλάβει να πει οτιδήποτε τα παιδιά είχαν πάρει την απόφασή τους!!
-Θα φτιάξουμε μόνοι μας τις στολές μας!!
-Ναι, αλλά πως;
-Θα χρειαστούμε υλικά!!
-Έχουμε ψαλίδια για να κόψουμε ,μαρκαδόρους για να ζωγραφίσουμε ,κόλλες πολύχρωμα χαρτιά!!



-Κυρία ,είπε ο Αριστείδης η γιαγιά μου ,μου είπε πως όταν εκείνη ήταν παιδί μασκαρεύονταν φορώντας παλιά ρούχα των γονιών τους!!Πουκάμισα, ρόμπες ,γραβάτες, παπούτσια..Φορούσαν αυτά τα αστεία ρούχα και πήγαιναν στο καρναβάλι και ξεφάντωναν. Μπορούμε και εμείς να ζητήσουμε από τους γονείς μας να μας δώσουν παλιά ρούχα .
-Εμένα η μαμά μου ,είπε η Αντιγόνη ,τα Χριστούγεννα έφτιαξε τη στολή για τη γιορτή στο σχολείο μόνη της από ένα ένα παλιό φόρεμα που δεν φορούσε πια.
-Θυμάσαι κυρία που τα Χριστούγεννα φτιάξαμε μόνοι μας τα στολίδια του δέντρου μας;είπε ο Θανάσης. -Και γλυκά φτιάξαμε ,είπε ένα άλλο παιδί!!


-Και ο Φεβρουάριος ,κυρία, είπε ο Νικόλας ,στην ιστορία που διαβάσαμε για να κρυφτεί δεν είχε φορέσει τα ρούχα που βρήκε στην αποθήκη του παππού του, του χρόνου; Η κυρία Αιμιλία άκουγε όλα τα παιδιά που μιλούσαν με τόσο ενθουσιασμό!!Ναι είχαν βρει τη λύση για να μην ακυρωθούν οι Απόκριες!! Συμφώνησαν λοιπόν όλοι την επόμενη μέρα να έφερνε ο καθένας από το σπίτι κάποιο ρούχο που κανένας δε φορούσε πια. Όσο περίεργο, όσο παράξενο και αν ήταν το ρούχο θα μεταμορφωνόταν σε μια υπέροχη αποκριάτικη στολή!!


Δεν άργησε να έρθει η επόμενη μέρα και το νηπιαγωγείο έγινε εργαστήρι Αποκριάτικων στολών. Τα παιδιά μετρούσαν ,έκοβαν ,κολλούσαν δοκίμαζαν και ξαναδοκίμαζαν τις στολές τους. Έστειλαν γράμματα και στα υπόλοιπα σχολεία της πόλης και ανακοίνωσαν την ιδέα τους και στα άλλα παιδιά. Μέχρι να φτάσει η ημέρα του καρναβαλιού όλα τα παιδιά της μικρής πολιτείας έφτιαχναν μόνα τους τα κοστούμια που θα φορούσαν τη μεγάλη μέρα. Ακόμα και ο δήμαρχος που συνήθιζε να ακούει προσεκτικά τη γνώμη των παιδιών ανακοίνωσε ότι το καρναβάλι θα γίνει αλλά όλοι θα έπρεπε να έχουν φτιάξει τη στολή τους μόνοι τους. Έτσι η πόλη ζωντάνεψε πάλι ,το χαμόγελο επέστρεψε στα χείλη των κατοίκων και όλοι στρώθηκαν στη δουλειά. Την ημέρα του καρναβαλιού όλοι γλέντησαν ,χόρεψαν ,διασκέδασαν και γέλασαν με τις αστείες τους στολές ξεχνώντας για λίγο την κρίση. Γιατί τελικά οι Απόκριες δεν είναι οι ακριβές στολές που δείχνει η τηλεόραση αλλά ο χορός , τα τραγούδια τα γέλια και οι χαρές.
___________________________________________

Μια ωραία Αποκριά(3)
Όχι και πολύ παλιά
Μερικά μικρά παιδιά(3)
Είπαν να μασκαρευτούν
Φορούν λοιπόν καπέλα(3)
Και γραβάτες παρδαλές
Πουκαμίσες και ρομπίτσες(3)
Και κοτσίδες μακριές
Γιλεκάκια,πασουμάκια(3)
Τα παλιά τα ρουχαλάκια
Που για χρόνια στο πατάρι(3)
Δε τα φόραγε κανείς.